المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
433
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
سرودهاى داود عليه السّلام كه آنها را ضرب المثل ميزنند تلاوت مىكند . راوى گويد : جنيدى گفت : اين كودك پدرش در عراق از دنيا رفته و خودش در مدينه در حال كودكى در بين اين كنيزهاى سياه نشو و نما مىكند ، اين علم را از كجا آموخته ؟ راوى گويد : پس از چند شب و روز ديگر كه جنيدى را ملاقات كردم ديدم حق را شناخته و به امامت امام على النقى عليه السّلام قائل شده است . [ كلمات و معجزاتى از حضرت هادى عليه السلام ] هفت سال كه از امامت آن حضرت گذشت معتصم عباسى در سنهء ( 227 ) هجرى وفات يافت ، در آن موقع امام على النقى چهاردهساله بود . ( مردم بعد از معتصم ) با واثق بن معتصم بيعت كردند . مدت ( 12 ) سال از امامت امام على النقى عليه السّلام كه گذشت واثق در سنهء ( 232 ) وفات يافت و مردم با متوكل بيعت كردند . 9 - از حسن بن مصعب مدائنى روايت شده كه مسئلهء سجدهء بر شيشه را ( بوسيلهء نامهاى كه نوشته بودم ) از امام على النقى پرسش نمودم : چون نامه را فرستادم با خودم گفتم : شيشه هم از چيزهائى است كه زمين آن را ميروياند و گفتند : آنچه را كه زمين ميروياند مىشود بر آن سجده كرد . از طرف آن حضرت جواب آمد : بر شيشه سجده نكن ، اگر گمان ميكنى كه آن هم از اشيائى است كه زمين آن را ميروياند ( درست است ) ولى استحاله شده . زيرا شيشه از ريگ و نمك است ، نمك هم از زمين شورهزار است ( به زمين شورهزار هم نميشود سجده كرد ) . 10 - از على بن محمّد نوفلى روايت شده كه گفت : محمّد بن فرج به من گفت : امام على النقى عليه السّلام به من نوشت : مواظب خود باش ،